همراهی چین و جهان در راه بیابان زدایی

در چند دهۀ گذشته بسیاری کشورها در بیابان زدایی تلاشهای گوناگونی به خرج داده و به دستاوردهای عظیمی نائل آمده اند. اما در عین حال بر اثر عوامل مختلف مانند تحولات اقلیمی، افزایش پیوسته جمعیت و تغییر کاربری زمین، جنگل و منابع آب، وضعیت بیابان زدایی در جهان کماکان بسیار جدی است و بیابان هنوز زیست و توسعه در دو سوم کشورها و یک پنجم جمعیت جهان را تهدید می کند.

چین یکی از کشورهایی است که مورد جدیترین تهدید بیابان زایی است و همواره در مقابله با آن فعال بوده است. چین سال 1994 به کنوانسیون (همایش) بیابان زدایی سازمان ملل پیوست. سال 2001 قانون بیابان زدایی جمهوری خلق چین به تصویب رسید. در جریان مهار بیابان، چین با اتخاذ تدابیر مناسب و مدیریت سامانمند به ثمرات چشمگیری دست یافته است. از سال 2000 تا 2014 مساحت بیابانی کشور پیوسته کاهش یافته و حد بیابانی نیز تا اندازه ای سبک تر شده است. در سالهای اخیر چین نظریۀ توسعه پایدار بر پایۀ نوآوری، هماهنگی، توسعه سبز، درهای باز و اشتراک را اجرا کرده و راه بیابان زدایی ویژۀ خود را در پیش گرفته که ضمن توجه مشترک به محیط زیست و توسعه اقتصادی، همزمان بیابان زدایی و فقرزدایی را شامل می شود.

ادامه نوشته

راهکار اصلی مقابله با بیابان‌زایی چیست؟

طی سال های اخیر گسترش فقر، کاهش درآمدهای اقتصادی جوامع محلی و افزایش مهاجرت به شهرها تاثیر بسزایی در گسترش بیابان های کشور داشته است.

طی سال های اخیر با قرار گرفتن ایران در کمربندی خشک و نیمه خشک با پدیده تخریب سرزمین و تغییر اقلیم روبرو هستیم.

آمارها بیانگر آن است که رابطه ای بین مهاجرت و چالش های توسعه ای به ویژه پیامدهای تخریب محیط زیست، بی ثباتی های سیاسی، ناامنی غذایی و فقر قرار دارد.

طی سال های اخیر به دنبال پدیده شوم تغییر اقلیم، گسترش فقر، کاهش درآمد های اقتصادی جوامع محلی و افزایش مهاجرت به شهرها را شاهد بودیم.

البته ناگفته نماند که مدیریت پایدار اراضی فرصت های زیادی در جهت درآمد زایی بخش هایی همانند کشاورزی و گردشگری فراهم می نماید که به همین خاطرشعار امسال در جهت مقابله با بیابان زایی(سرزمین ما، خانه ما، آینده ما) تاکیدی است بر نقش مهمی که حفظ حاصل خیزی اراضی می تواند در تغییر روند مهاجرت از سرزمین های در حال تخریب به سمت سرزمین های دارای ثبات و پایدار ایفا نماید.

ادامه نوشته